Tag Archives: column

27th column for trade magazine De Juwelier – Apple Watch is de Swatch van de jaren ’10

Do you think Apple Watch is dominating the watch industry? This is my third column in 2019 for Dutch trade magazine “De Juwelier” and 27th in total. And, I am sharing my opinion about the Apple Watch and comparing it to Swatch back in the 1980s.

You can find every single article in PDF format on the Oak Consultancy page.

I have written about smart watches and the Apple watch before, but it is still on my mind. In this column I write why I believe it is a good thing Apple sells 33 million watches every year. Especially for the traditional watch industry and makers.

To download the PDF, please click here.
Magazine got launched 27 June 2019 in physical format and this is the text in Dutch:

Apple Watch is de Swatch van de jaren '10

“Apple Watch is de Swatch van de jaren ‘10”

 Het zal u wellicht verbazen, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik blij ben dat er van de Apple Watch 33 miljoen stuks per jaar verkocht worden. Ja, dat leest u goed: Apple verkoopt 33 miljoen horloges en ik ben er blij mee. Waarom? Ik ben van mening dat de rol van de Apple Watch vergelijkbaar is met die van Swatch in de jaren ‘80. Ik durf dan ook te stellen dat de Apple Watch de horloge-industrie gaat redden in de nabije toekomst, omdat het dragen van een Apple Watch een jonge generatie opvoedt om überhaupt iets te dragen aan hun pols. Als de nieuwe generatie straks niets meer gewend is of wil dragen aan haar pols, kan het immers zo maar zijn dat het polshorloge straks hetzelfde lot is beschoren als uw grootvaders zakhorloge…

Eeuwenlang zijn klokken en horloges louter mechanisch geweest. Op een gegeven moment hadden slimme klokken- en horlogemakers zelfs zo veel aan het concept verbeterd, dat het mogelijk werd om een nauwkeurige horloge dagelijks om te pols te dragen. Het mechanische polshorloge was er in soorten en maten, van puur functioneel tot rijk gedecoreerd en voorzien van additionele complicaties, van eenvoudige instrumenten tot ware kunstwerkjes. Een nauwkeurig polshorloge was een onmisbaar en trots bezit. 

Maar toen kwam quartz om de hoek kijken. Toen eind jaren 60 de eerste quartz polshorloges werden geïntroduceerd waren ze vele malen nauwkeuriger dan de ‘ouderwetse’ mechanische horloges. Ze waren ook stevig aan de prijs, maar dit laatste zou rap veranderen. Quartz horloges werden snel –exponentieel- goedkoper. In het verlengde hiervan werd het bezit van een nauwkeurig horloge een vanzelfsprekendheid en van een trots bezit werd het horloge gedegradeerd tot een eenvoudig gebruiksvoorwerp.

Het duurde een aantal decennia voordat horloges weer in een ander licht gezien zouden worden. Opvallend genoeg komt dat voornamelijk door de ontwikkeling van het Zwitserse Swatch horloge. De bedenker van het Swatch horloge en de oprichter van de Swatch Group wordt vaak de redder van de Zwitserse horloge-industrie genoemd. Hij heeft véél geld verdiend met Swatch en dit vervolgens geïnvesteerd in klassieke merken, waarvan velen op het punt van omvallen stonden. Dit is van onmiskenbaar belang geweest, maar belangrijker is wat hij met Swatch heeft bereikt: hij heeft horloges weer hip, fun en relevant gemaakt. Het polshorloge als sieraad, als accessoire, als verzamelbaar object.

Mechanische horloges en quartz horloges hebben bewezen heel goed naast elkaar te kunnen bestaan. Hetzelfde verwacht ik van smart watches. Smart watches hebben geen lange levensduur, ze hebben niets met esthetiek of kunst te maken. Het zijn functionele zielloze gereedschappen die na een (paar) jaar worden vervangen voor een nieuwer en beter exemplaar. Waar ze echter onbewust een hele belangrijk rol spelen, is in het feit dat ze een jongere generatie leren dat ze iets dragen aan hun pols. Plus dat deze jongelui de tijd tot zich nemen vanaf hun pols – en niet van hun mobiele telefoon.

Zijn 33 miljoen horloges er veel of weinig? De gehele Zwitserse industrie heeft vorig jaar een kleine 24 miljoen horloges verkocht. De Japanse industrie bijna 68 miljoen, en China in combinatie met Hong Kong een kleine 900 miljoen. Een gemiddeld Zwitsers horloge kost echter ruim 800 dollars, een horloge geëxporteerd uit Hong Kong circa 26 dollars en uit China slechts gemiddeld 4 dollars. Hieruit kunnen wij concluderen dat Apple op papier, met een gemiddelde verkoopprijs van 218 dollars, zeer zeker een geduchte concurrent is voor de traditionele horlogemakers

Wat ik om mij heen zie is dat de dragers van Apple horloges boven gemiddeld vaak een analoge wijzerplaat kiezen om de tijd af te lezen. De meest populaire wijzerplaats is de meest simpele is in design – een mix tussen een Mondaine treinstation klok en een pilotenhorloge van IWC. Op de tweede plaats staat de wijzerplaat met Mickey Mouse, welke geïnspireerd lijkt te zijn op originele designs van Gerald Genta. En dat terwijl de mogelijkheden vrijwel onbeperkt zijn, en een wijzerplaat gewisseld is door middel van een simpele download en een veeg met de vinger.

De Apple Watch en alle andere smartwatches zijn dus eigenlijk geen bedreiging voor de gehele horloge-industrie! Misschien alleen voor het fashion-segment en het instapniveau… De enige traditionele horlogeproducenten waarvan ik denk dat ze echt onder lijden zijn bijvoorbeeld de Fossil Group met al haar merken, de Movado Group en Timex. In het instap-segment van de horloge-industrie worden dan ook meer en meer smartwatches aangeboden worden.

Wat in mijn opinie een echte dreigement is voor de horloge-industrie, is mogelijkheid dat er helemaal geen behoefte zal zijn aan horloges en dat heeft met mode, trends en lifestyle te maken! Herinnert u nog mijn column: “Is de tijd wel rond?” in dit prachtige vakblad? Daar waarschuwde ik al voor het gevaar voor de bestaansrecht van analoge (ronde) horloges indien jongere generaties op school (en thuis) uitsluitend digitale tijd voorgeschoteld krijgen. Misschien moeten wij eigenlijk dus wel heel blij en dankbaar zijn dat Apple zo succesvol is?!

Reageren op deze column is mogelijk door een e-mail te sturen naar alon@oakconsultancy.com of te bellen naar Oak Consultancy, tel. 020-2602100. Aanvullende informatie is ook beschikbaar op OakConsultancy.

24th column for trade magazine De Juwelier – Waarom robots nooit menselijk zullen worden

My last column for 2018, my 24th concecutive one for trade magazine De Juwelier is about the hottest topic of 2018: robots, artificial intelligence and humans.
You can find every single article in PDF format on the Oak Consultancy page.

For the 6th column in 2018, I have decided to write about my facination with technology, society and singularity. I have read all books written by Yuval Harrari and that got me really thinking. Although I have a start-up where we develop algorithms and use machine learning, I took a helicopter view on this topic and wondered if robots will take-over. Read my conclusion in Dutch in this article translated from Dutch: “Why robots will never become human”.

To download the PDF, please click here.
This issue got launched 16 November 2018 in physical format and this is the text in Dutch:

24th column by Alon Ben Joseph for trade magazine De Juwelier

“Waarom robots nooit menselijk zullen worden”

Wist u dat in Silicon Valley de kinderen van de top van Google, Apple, Facebook en Microsoft naar scholen gaan waar digitale apparaten als smartphones en tablets verboden zijn? Wij leven in zeer turbulente tijden waarin machines het langzaam lijken te winnen van mensen. Waarin de mensheid heel langzaam robotiseert. Ook in onze branche zien wij die tendens opkomen. Na twee zware jaren lijkt het of BaselWorld een genadeklap heeft gekregen. Veel merken hebben om uiteenlopende redenen de beurs na 101 jaar opgegeven. Het voornaamste argument dat ze opvoeren is dat de consument door digitale media geen behoefte meer heeft aan een oubollige fysieke beurs.

Na decennia van succes en groei begon het de laatste jaren bij BaselWorld te rommelen. Bezoekersaantallen daalden, en voor veel kleinere exposanten bleken de kosten niet langer op te wegen tegen de baten. Een (voorlopig?) dieptepunt werd eerder dit jaar bereikt toen de machtige Swatch Group aankondigde niet langer aanwezig te zijn op de aankomende editie. Met 17 merken, waaronder Omega, Breguet en Longines, was dit natuurlijk een enorme aderlating! In hun kielzog hebben merken als Raymond Weil en Corum ook aangegeven niet meer te exposeren. Vele anderen zullen zich inmiddels ook achter de oren krabben.

Een dergelijke tendens speelt niet alleen bij BaselWorld. Recentelijk gaven Audemars Piguet en Richard Mille aan zij ná 2019 niet meer op de SIHH Geneve zullen exposeren. Hun reden? Nu zij de distributie meer en meer in eigen hand nemen achten zij een beurs die zich voornamelijk richt op professionals in de branche van afnemend belang; liever richten zij zich direct tot de eindconsument. Veel juweliers twijfelen nu of het bezoeken van deze beurzen nog wel de moeite waard is.

Er is dus iets gaande in de branche. Maar is het zo dat u, mijn gewaardeerde collega, niet meer naar vakbeurzen wil? Wilt u geen producten meer voelen en beleven voordat u besluit of u het opneemt in uw winkelcollecties? Wilt u geen biertje drinken met uw collega’s en vrienden op het plein – ook zijn de prijzen belachelijk? Wilt u de laatste nieuwtjes niet meer horen? Wilt u niet door de hallen struinen om nieuwe merken ontdekken en inspiratie op te doen? Wilt u niet horen hoe uw collega juweliers het doen aan de andere kant van de wereld?

Ik wel! Ik hou van beurzen. Ook al worden de meest vooraanstaande vakbeurzen steeds kleiner, ik zal ze zeker blijven bezoeken. Persoonlijk contact met leveranciers, collega’s, vrienden en journalisten is voor mij onmisbaar, net als het in de hand (en om de pols!) hebben van de nieuwste producten. Ik word nu eenmaal niet snel verliefd vanaf een PDF presentatie en een aansluitend bestelformulier in Excel.

Met mijn andere bedrijven ben ik al jaren bezig met databases, Big Data, algoritmes, Machine Learning en kunstmatige intelligentie. Een paar weken na het uitbreken van de ‘BaselWorld crisis’ heb ik het boek ‘Homo Deus’ van Yuval Harari gelezen. In het toekomstbeeld wat daarin wordt geschetst spelen deze zaken een enorme rol en dit zette mij aan het denken. Als de grote luxemerken een fysieke beurs opgeven omdat ze van mening zijn dat ze dezelfde verkopen kunnen genereren door middel van digitale manieren, dan lijkt het hek van de dam. Achten de merken ons juweliers überhaupt nog wel nodig? En nog een stap verder, wat is onze toegevoegde waarde als straks een algoritme de smaak van de klant perfect weet te vertalen naar de juiste suggestie, welke vervolgens immer resulteert in een verkoop? Wat onderscheidt ons straks nog van deze ‘robots’ uit de toekomst, welke sneller en beter kunnen denken dat wij zelf, die meer empathie hebben, en nooit moe of chagrijnig zijn?

Klinkt dit als wazige toekomstmuziek? Bedenk dan eens dat merken als Jaeger-LeCoultre nu al experimenteren met geautomatiseerde chatbots op Facebook. De vragen die zij kunnen beantwoorden zijn weliswaar nog vrij basaal, maar straks weten we niet meer wie we aan de telefoon hebben – een mens of een machine!

Na nog langer peinzen realiseerde ik mij dat hoe sneller wij als samenleving digitaliseren, des te meer wij behoefte hebben aan echt, fysiek, contact. Face-to-face gesprekken waar gelachen, gehuild en omhelst kan worden. Hoe globaler de wereld wordt, des te meer wij ook behoefte hebben om ergens bij te horen. Wij hebben behoefte aan een identiteit, en identiteit wordt ontleend aan cultuur.
De dikke Van Dale (ja, de papieren versie) geeft als definitie voor cultuur: ‘het geheel van geestelijke verworvenheden van een land, volk enz.; = beschaving: eetcultuur, wooncultuur’. Volgens Wikipedia is de definitie: ‘In enge zin is cultuur een ambacht, kunst, religie en wetenschap (zoals literatuur, architectuur), gewoonten en gebruiken in een gebied, de kleding, vrijetijdsbesteding en voedselvoorziening’.

Dat is nou precies de reden waarom de leiders van de Digitale Wereld in Silicon Valley en masse hun kinderen naar scholen sturen zonder digitale schermen. Scholen waar er nog krijtborden gebruikt worden om op te schrijven, omgangsvormen geleerd worden, kinderen leren dingen te maken met hun handen en buiten spelen. Omdat cultuur samen gemaakt en geleerd wordt, in de échte wereld, waar alle zintuigen gebruikt worden. Iets wat robots niet kunnen.

Reageren op deze column is mogelijk door een e-mail te sturen naar alon@oakconsultancy.com of te bellen naar Oak Consultancy, tel. 020-2602100. Aanvullende informatie is ook beschikbaar op OakConsultancy.com.

23rd column for trade magazine De Juwelier – Waarom is retro zo in?

Although I feel that I am not a real writer, I really enjoy writing columns for trade magazine De Juwelier. This is already my 23rd column in a row for them.
You can find every single article in PDF format on the Oak Consultancy page.

For the 5th column in 2018, I have decided to write about my passion for vintage items. I started wondering why I love designs from the 1960s so much and decided to dedicate my column to that topic titled in Dutch: “Why is retro so in?”.

To download the PDF, please click here.
Magazine got launched 5 October 2018 in physical format and this is the text in Dutch:

23rd column by Alon Ben Joseph Oak Consultancy for De Juwelier Magazine

“Waarom is retro zo in?”

Ondanks dat ik zelf geboren ben in 1979 en getypeerd kan worden als een jaren 80 kind, ben ik altijd gek geweest op designobjecten uit de zestiger jaren. Tijdens de transitie van mijn tienerjaren naar mijn studentenjaren aan het eind van de jaren 90 verfijnde mijn persoonlijke smaak en voorkeuren, maar mijn bewondering voor horloges, auto’s, meubels en muziek uit de jaren 60 bleef overeind. Ik dacht dat het misschien zou overgaan, maar inmiddels leven wij in de jaren 10 van een nieuw millennium en ik ben nog steeds gek van die ontwerpen. Ik ging bij mijzelf te rade waarom dat was en of ik de enige was die zo bezeten is van ‘oude’ ontwerpen.

Het zal u niet ontgaan zijn: vintage en retro zijn enorm booming. Dit geldt voor kleding, meubels en natuurlijk horloges. De trend is niet bepaald nieuw en lijkt al zeker 10 jaar gaande. Er zijn geen strak omkaderde definities voor de term vintage, maar zelf hanteer ik de stelregel dat alles wat minimaal 25 jaar oud is bestempeld kan worden als zodanig. Retro is voor mij de moderne tegenhanger: klassieke en bewezen ontwerpen, maar nieuw geproduceerd. Heeft u meegeteld? Dit betekent inderdaad dat objecten uit mijn jeugd dus ook al vintage zijn. Ik word langzaam oud…

Vintage

Waarom is vintage zo populair? Ik heb hier lang over nagedacht en veel over gesproken met vrienden. Laten we voor het gemak horloges als voorbeeld nemen. Ik denk dat de volgende factoren een rol spelen;

–      Er zullen allereerst nooit méér horloges uit een bepaald productiejaar komen. Het worden er hooguit minder. De zeldzaamheid van een vintage horloge zal alleen maar toenemen. Zeker wanneer deze wordt afgezet tegen de toenemende vraag!

–      Het doen van de juiste aankoop vereist vaak daarnaast een zekere mate van kennis en een goed oog. Het vinden van het juiste model, in de juiste uitvoering en in de juiste staat, is een uitdagende jacht. Het horloge is de trofee.

–      Elk vintage horloge is bovendien uniek. Het draagt een geschiedenis met zich mee waarvan de sporen in meer of mindere mate zichtbaar zijn. Dat deze geschiedenis vaak onbekend is maakt het alleen maar spannender. Het staat de eigenaar toe af en toe weg te dromen over alle spannende avonturen die het horloge heeft beleefd in lang vervlogen tijden.

–      In algemene zin heeft men in tijden van onrust en crisis vaak behoefte aan stabiliteit en grijpt men vaak terug naar klassieke waarden en subtiliteit. Een oud horloge dient hierbij als tastbare herinnering aan een tijd waarin alles beter en simpeler was.

–      Tot slot koopt men ook vaak en graag horloges die in de eigen jeugd onbetaalbaar waren. Een horloge uit het geboortejaar is natuurlijk helemaal charmant!

Retro

Naast vintage zijn ook retro horloges zijn zeer in trek. Gezien de populariteit van vintage is dit makkelijk te verklaren:

–      De opmars van vintage is natuurlijk bij de producenten zelf niet onopgemerkt gebleven. Het is natuurlijk heel verleidelijk om op deze trein te springen door oude ontwerpen opnieuw in productie te nemen, al dan niet met aangepaste techniek.

–      Daarnaast zijn vintage horloges in veel gevallen schier onbetaalbaar geworden. Bovendien zijn niet alle oude horloges zijn even robuust en dus geschikt voor dagelijks gebruik. Om over waardedaling bij schade nog maar niet te spreken! Een moderne retro-versie vormt dan al snel een aantrekkelijk alternatief.

–      Als laatste kan vintage kan best een beetje intimiderend zijn. Hoe weet men dat alles nog helemaal origineel en juist is?  De enige manier om hier 100% zeker van te zijn is door een nieuw horloge te kopen. Natuurlijk bij de officiële dealer!

Tot slot wil ik met een scherpe noot eindigen: misschien zijn vintage en retro wel zo populair omdat er simpelweg weinig goede nieuwe designs uitkomen. Misschien wordt er niet baanbrekend ontworpen? Als ik nadenk over wat ik echt een prachtig ontwerp vind dat uitgekomen is in de afgelopen drie decennia, met de potentie om een verzamelaarsobject te worden, dat moet ik heel stevig nadenken. Na diep gegraven te hebben, zijn dit mijn suggesties: Aston Martin DB9 (2004), iPhone 5 (2012), ​Nike Free Flyknit (2012). Uiteraard kan ik niet anders dat eindigen met een horloge. Mijn suggestie is de Urwerk UR-103 (2003).

Mijn iconen

Wat zijn mijn favoriete vintage objecten vraagt u? Ik heb hieronder een lijstje gemaakt. Ik ben benieuwd naar welke ontwerpen en objecten u als iconisch beschouwd!

Horloges

–      Breitling Navitimer (1952): een calculator aan de pols van piloten. De mooiste is de uitvoering van 1969;

–      Omega Speedmaster (1957): misschien wel beste chronograaf ooit en in 1969 natuurlijk het eerste horloge op de maan;

–      Heuer Carrera (1963): dit horloge ademt  racerij en is bijzonder gebalanceerd qua design;

–      Heuer Monaco (1969): de eerste vierkante chronograaf, een echte stijlbreuk voor die tijd;

–      Omega PloProf (1970): een waar ‘form follows function’ polshorloge.

–      Casio G-Shock (1983): het ultiem robuuste digitale horloge;

–      Swatch (1983): Wat mij betreft geen uitleg nodig. Ik heb er nog steeds honderden in mijn privé collectie!

Reageren op deze column is mogelijk door een e-mail te sturen naar alon@oakconsultancy.com of te bellen naar Oak Consultancy, tel. 020-2602100. Aanvullende informatie is ook beschikbaar op OakConsultancy.com.

21th Column for De Juwelier Magazine – Koffiedik kijken in 2018

This is already my 21th column for trade magazine De Juwelier. I have had the honor to write columns the last three years, six each year. You can find every single article in PDF format on the Oak Consultancy page.

Last year I wrote a column of my personal outlook of the year 2017 specified for the jewelers’ industry and a macro view of the economy. It has been received well and this year I received several request to write again such a column. So, I have decided that for the thirst column of 2018, my 21th column for the magazine, I will do it again.

To download the PDF, please click here.
Magazine got launched 22 June2018 in physical format and this is the text in Dutch:

De Juwelier Magazine June 2018 with column by Alon Ben Joseph

Koffiedik kijken in 2018

Het vervolg van 2018 gaat zwaar worden. Zo, ik heb het gezegd. Vorig jaar heb ik in de derde column in dit blad voorspellingen gedaan over 2017 en aangezien ik geen glazen bol heb noemde ik het maar koffiedik kijken. Inmiddels is het eerste kwartaal van 2018 achter de rug en hebben we de invloedrijke beurzen in Geneve (SIHH) en Basel (BaselWorld) bezocht. In deze column ga ik daarom wederom een poging wagen om te voorspellen wat de rest van het jaar ons juweliers zal brengen. Ik heb dit opgesplitst in vijf rubrieken, waarvan de eerste drie gebaseerd zijn op mijn eigen ervaringen en trends die ik heb gezien, en de laatste twee op economische en globale ontwikkelingen.

Mijn voorspellingen vorige jaar waren mild positief te noemen, en uiteindelijke bleek het voor onze branche een relatief matig jaar met verschillende geluiden. Het eerste kwartaal van 2018 was tam te noemen. Ondanks dat SIHH wederom een dag gereserveerd had om consumenten te verwelkomen, en er meer merken dan voorheen exposeerden, was het een relatief saaie en stille beurs. BaselWorld incasseerde rake klappen en verloor bijna de helft van haar exposanten, evenals een groot aantal bezoekers. De wereldwijde economie lijkt daarentegen te blijven doorgroeien, ondanks dat er een aantal brandhaarden ontstaan op verschillende plekken in de wereld, vaak door toedoen van de megalomane wereldleiders Trump & Poetin.

EDELSTENEN
Elk jaar start ik mijn BaselWorld bezoek steevast bij de hal met de edelstenen. Ondanks dat velen denken dat ik uitsluitend van fijnmechanica en polshorloges houd, klopt mijn hart héél snel van edelstenen. Ook dit jaar waren er een flink aantal standhouders die ik gesproken heb gematigd positief en blijft de vraag naar kwalitatieve (natuurlijke) edelstenen wereldwijd groeien. Er is nog (steeds) niet veel aandacht voor lab-grown diamonds. Diamanten met een EGL certificaat raken steeds meer in het gedrang en daardoor stijgen de prijzen van GIA gecertificeerde diamanten nog meer. Persoonlijk heb er een flink aantal met een toeslag op de Rapaport-prijs moeten aanschaffen (lees: geen korting op de RapNet prijs, maar met een meerprijs). Op het vlak van edelstenen vond ik het leuk om te zien dat groene edelstenen weer flink in opmars zijn.

JUWELEN
Tijdens de SIHH beurs in Genève zijn geen juwelen te koop en daarom baseer ik deze analyse enkel op mijn impressies van Baselworld. Twee dingen vond ik opvallend tijdens deze beurs. Zeer teleurstellend was dat het grootste deel verdwenen standhouders te vinden waren onder de juwelenmerken en -fabrikanten. Met name de private-label sieradenleveranciers, die eigenlijk de grootste lokkers zijn voor juweliers die nieuwe trends en producten zoeken voor hun eigen collecties en winkels, ontbraken. Zeer positief vond ik dat Chopard de beurs opende met een grote (pers)conferentie waar zij aankondigde dat hun merk vanaf juli 2018 al haar juwelen en horloges gaat produceren met goed goud, al dan niet gezet met fairminded edelstenen. Als eerste luxemerk wat een dergelijke stap maakt zijn zij een echte voorloper. De familie Scheufele noemt het zelf: Sustainable Luxury.

Verder vond ik de trend van geelgoud blijven doorzetten, en zag ik steeds meer sieraden met grote edelstenen – waarbij groen de boventoon voerde.

HORLOGES
De trend voor 2018 in de horlogeindustrie is kleur, en ook hier is een grote plek gereserveerd voor groen. Er waren bijzonder veel wijzerplaten in deze kleur te zien, waarbij mijn favoriet te vinden was in de Sixties serie van Glashuette Original. Onder invloed van technologische ontwikkelingen zien we ook meer kleur buiten de wijzerplaat, zoals bijvoorbeeld de spectaculaire kast van Hublot in vlammend rood keramiek. Veel merken worden ook creatiever op het gebied van horlogebanden, zowel qua materiaal als kleur. Terug van weggeweest lijkt bi-color, voor zowel dames en heren. Tijdens BaselWorld was er bijna geen merk dat geen staal-gouden horloges presenteerde!

Ik vond het opvallend stil rondom niewe ontwikkelingen van smartwatches, ondanks dat praktisch alle merken in het fashion segment overgaan op digitale of analoge connected uurwerken en wijzerplaten. De enige die echt iets nieuws op dit gebied lanceerde was in mijn ogen Frederique Constant met de lancering van hun Hybrid Manufacture – een in-huis ontwikkeld en gefabriceerd polshorloge met zowel een manufactuur automatisch uurwerk als een zelf ontwikkeld elektronische smartwatch module. Ik feliciteer hun graag daarme.

In cijfers? Na twee zware jaren heeft de Zwitserse horloge-industrie 2017 afgesloten met een bescheiden groei van 2,9%, waar Nederland de 16e land was voor Zwitserse export met ruim CHF 273 miljoen en een groei van 17,7%. Het eerste kwartaal van 2018 laat een mooie groei zien van 10,1% in totaal, maar de export naar Nederland nam af met 5,9%.*

NEDERLANDSE ECONOMIE
Volgens het CBS was 2017 een goed jaar met een kanttekening; de Nederlandse economie groeide met 3,2% (hoogste groei na 2007), maar de consumptie door huishoudens groeit echter al jaren minder sterk dan het BBP. Volgens economen komt dit door het achterblijven van het reëel besteedbaar inkomen van huishoudens. Daar tegenover realiseerde het bedrijfsleven recordwinsten en werden eveneens records gebroken op de arbeid- en vastgoedmarkt. Deze trend van groei uit 2017 zette zich door in de eerste maanden van 2018. Desondanks waarschuwde de voorzitter van Detailhandel Nederland in het jaarverslag van 2017 dat de nationale indicatoren weliswaar op groen staan, maar dat winkeliers alsnog voor grote uitdagingen staan: “De detailhandel is in transitie en moet in een nog hoger tempo vernieuwen. Veel winkeliers beseffen dit en ontwikkelen zich bijvoorbeeld tot omnichannelondernemingen of houden hun formules tegen het licht.”

GLOBALE ECONOMIE
Afgelopen jaar was globaal gezien een turbulent en de verwachtingen waren matig, echter 2017 is met een grotere groei van de wereldeconomie afgesloten dan verwacht. Na de data van het IMF, de Wereldbank en Goldman Sachs bestudeerd te hebben concludeer ik dat de verwachtingen voor 2018 matig optimistisch zijn, met grote waarschuwingen voor turbulentie in economische verdragen, politiek, natuurrampen, terrorisme en oorlogen. Wat opvallend is dat in alle rapporten men pessimistisch is over 2019 en 2020. En, aangezien ik een fervente aanhanger ben van de Self-fulfilling Prophecy theorie, zal de marktwerking er voor zorgen dat dit pessimisme over de toekomst verdisconteerd wordt in de huidige ontwikkelingen. Zelf zie ik de volgende beren op de weg voor 2018:

–      de Brexit (nog steeds te veel onduidelijkheden en onzekerheden);
–      Trump’s protectionisme (de geschiedenis heeft uitgewezen dat altijd nadelig is voor de totale som);
–      De verdere opmars van Poetin (en de daarmee samengaande slechte Russische economie en drang tot oorlogen);
–      Het dictatoriale gedrag van Erdogan (wat zorgt voor onrust in wat wij de brug tussen het Westen en Oosten beschouwen);
–      De oorlog in Syrië (de inhumane levensomstandigheden van de bevolking en vluchtelingen plus de onrust die daardoor wereldwijd ontstaat);
–      Terugtrekking van de Verenigde Staten uit nucleair akkoord met Iran (wat de relatie van de EU met zowel de VS als Rusland/Turkije op spanning zet en uiteraard de dreiging van oorlog tussen Israël en Iran);
–      Het aanblijven van terroristische aanslagen over de hele wereld;

En zo kan ik nog hele pagina’s vullen. Ik denk kortom dat er veel factoren zijn die de flinterdunne zijden draad waar de optimistische verwachtingen voor 2018 kunnen doen knappen.

Dat het sentiment wereldwijd matig positief is voor 2018 en de vooruitzichten voor 2019 en 2020 niet beter zijn, maakt mij persoonlijk niet optimistisch over dit jaar. Van nature ben ik zeer positief van aard en zie het glas altijd halfvol, maar ik zie veel donkere wolken aan de horizon. Ik hoop dat deze snel verdampen en dat er wereldwijd zowel op politiek en economisch vlak rust zal ontstaan, waardoor wij allemaal weer bezig kunnen zijn met maatschappelijk verantwoord ondernemen. Bij navraag onder mede-ondernemers hoor ik veel uiteenlopende reacties, en graag verneem ik uw visie voor het rest van het jaar. Dat kan per e-mail of in de nieuwe (besloten) Facebook-groep van De Juwelier online.

Reageren op deze column is mogelijk door een e-mail te sturen naar alon@oakconsultancy.com of te bellen naar Oak Consultancy, tel. 020-2602100. Aanvullende informatie is ook beschikbaar op OakConsultancy.com.

* Bron: http://www.fhs.swiss/scripts/getstat.php?file=mt3_180103_a.pdf

19th Column for De Juwelier Magazine – Bitcoin: Een Nieuwe Tulpenmanie

Bitcoin was the buzz word in 2017! For trade magazine De Juwelier I have had the honor to write columns the last three years, six each year. You can find every single article in PDF format on the Oak Consultancy page.
Multiple requests have come in to post the articles as a blog post as well. So, I have decided that for the first post of 2018, my 19th column for the magazine, will also be published here as well.

To download the PDF, please click here.

Magazine got launched 23 February 2018 in physical format (there is a typo in the footer of the page – it says by accident 2017):

Trade magazine De Juwelier with column by Oak Consultancy

BitCoin: Een Nieuwe Tulpenmanie

BIJNA VIER EEUWEN NA HET BARSTEN VAN DE EERSTE SPECULATIEVE ECONOMISCHE BUBBEL ZIJN WIJ GETUIGE VAN EEN NIEUWE ‘TULPENMANIE’. HET IS U VAST NIET ONTGAAN DAT IN HET AFGELOPEN JAAR DE CRYPTOCURRENCY BITCOIN VAN € 819,- IS GESTEGEN NAAR € 11.712,- EEN GROEI VAN 1.374%! ONDANKS DAT IK EEN ZEER GROTE FAN BEN VAN BLOCKCHAIN TECHNOLOGIE EN ACHTER HET CONCEPT VAN CRYPTO-CURRENCIES STA, BEN IK BANG DAT ER HEEL VEEL MENSEN FINANCIEEL GAAN BLOEDEN ZODRA ER EEN CORRECTIE KOMT OP DE KOERS VAN BITCOIN, ZOALS NU AL EEN BEETJE HET GEVAL IS. MAAR ZOALS EEN VOETBALLEGENDE ALTIJD RIEP: ELK NADEEL HEEFT ZIJN VOORDEEL. U ALS JUWELIER KUNT BITCOIN GAAN ACCEPTEREN ALS BETAALMIDDEL EN ER ZO VOOR ZORGEN DAT SPECULANTEN HUN WINSTEN IN UW ZAAK OMZETTEN IN PRACHTIGE HORLOGES EN JUWELEN VOORDAT DIE CORRECTIE ER KOMT.

We kunnen concluderen dat het buzzwoord van 2017 BitCoin was. Wat is BitCoin nou eigenlijk? Voordat wij hier dieper in duiken is het belangrijk om het systeem dat dit faciliteert, de blockchain, te begrijpen. Simpel uitgelegd is een blockchain een systeem waar er geen centraal regulerende partij is. Betalingen werken zo: per-soon A wil geld sturen naar persoon B. Die transactie wordt een ‘block’ genoemd. Het block wordt naar alle partijen in het netwerk gestuurd, welke vervolgens de transactie moeten goedkeuren. Zodra dit is gebeurd, wordt het block toegevoegd aan de lijst met goedgekeurde transacties, de zogenaamde ‘chain’, en het geld gaat van A naar B. Dit systeem zorgt ervoor dat er 100% transparantie is en er theoretisch niet gefraudeerd kan worden.

Er zijn ook andere toepassingen denkbaar voor het blockchainsysteem, bijvoorbeeld bij contracten, tickets, intellectueel eigendom en meer. In onze branche zou het gebruikt kunnen worden om de handel in diamanten en edelmetalen transparanter te maken. Alhoewel een blockchainsysteem ook anders kan functioneren dan als valuta/betaalmiddel, kan een cryptocurrency niet functioneren zonder een blockchain.

In 2008 werd BitCoin als ‘electronic cash system‘ geïntroduceerd door een onbekende persoon/groep die handelde onder de naam Satoshi Nakamoto. De oprichter(s) bleven opzettelijk anoniem, want het Bitcoin-concept is betrouwbaar zonder een centrale autoriteit als een bank of overheid. Om BitCoin te gebruiken hoef je niet een bepaalde persoon of instantie te vertrouwen, maar gaat het om het collectief wat communiceert via een blockchain. Het internettijdperk had een nieuwe betaalmiddel nodig en het uitgangspunt van BitCoin was dan ook: hoe maken wij een geschikte valuta zonder dat men blind hoeft te vertrouwen op de initiatiefnemers ervan? Dit dilemma – hoe werk je samen zonder dat je weet in welke mate de andere betrokkenen te vertrouwen zijn – staat al enige decennia bekend als het Byzantijns Generaals Probleem. Vertaald naar BitCoin komt het neer op: hoe weet je dat er met een BitCoin-overboeking niet gerommeld is? Dat bijvoorbeeld een slimme hacker niet stiekem een programmaatje heeft geschreven om elke BitCoin vaker te kunnen spenderen?

De architect van BitCoin heeft de daarvoor een oplossing gevonden en gaf dit de benaming Blockchain. Alle computers wereldwijd die een stukje speciale software draaien vormen samen die Blockchain. Het komt er op neer dat álle transacties met BitCoins aan ál die duizenden computers wordt doorgegeven, zodat élke deelnemende pc exact weet welke transacties er hebben plaatsgevonden. Kortom: als je zelf iets weet, hoef je niet te vertrouwen op een ander. Hoe goed dit concept werkt zou je kunnen afleiden uit het gegeven dat de Blockchain nog nooit gekraakt is. Maar nog belangrijker: nog niemand heeft (in theorie) de logica erachter onderuitgehaald.

Waarom zie ik het dan toch als een nieuwe Tulpenmanie? Tot nu klinkt het zeer revolutionair en goed doordacht. Veel criticasters beweren dat het geen betaal-middel is, maar als wij kijken naar de functie en criteria van geld is BitCoin wel degelijk geld. De functies van geld zijn; geld is een ruilmiddel, geld is een rekeneenheid en geld is een oppotmiddel. De criteria van geld zijn; het is houdbaar, want geld bederft niet; het is deelbaar, namelijk twee halfjes zijn exact even veel waard als een hele; het is draagbaar, is het te transporteren of te verhandelen; en het is schaars omdat niet eenvoudig is na te maken en/of omdat de beschikbaar-heid is gelimiteerd.

Als wij de functie en criteria van geld bestuderen lijkt het erop dat BitCoin daadwerkelijk geld is. En, een decennium na oprichting van BitCoin is het niet alleen een betaalmiddel tussen personen, maar kan men daadwerkelijk afrekenen in fysieke en online winkels. Persoonlijk ben ik van mening dat cryptocurrencies zeker toegevoegde waarde bieden, maar cryptocurrencies die geen onderliggende monetaire waarde hebben en zo een gigantische groei doormaken in valutawaarde zijn gedoemd om te crashen. Van oudsher had geld een monetaire waarde, want munten waren van echte edelmetalen gemaakt. Waardepapieren vertegenwoordi-gen daarna een bepaald gewicht in een edelmetaal. Tegenwoordig vertrouwen wij overheden en economieën om de waarde van geld te garanderen. Ondanks dat BitCoins schaars zijn – er zijn er maar 21 miljoen van – duidt een dergelijk explosie-ve koersstijging op kuddegedrag en FOMO, het zogenaamde Fear Of Missing Out. Er zijn inmiddels ruim 1.000 andere cryptocurrencies, waarvan er vele mislukken, en anderen zelfs tekenen van oplichting hebben. Er zijn twee netwerken die hun blockchain anders ingericht hebben en momenteel veel succes hebben: Ethereum en IOTA. Die groeien ook relatief hard in de slipstream van BitCoin, maar deze laatste blijft de meeste aandacht krijgen.

Nu hoor ik u al denken, dit is allemaal heel leuk, maar wat kan ik hier als juwelier mee? Mijn advies is om zeker geen BitCoins te kopen, die zijn inmiddels al te veel in waarde gestegen. Maar ik adviseer u wel om een digitale portemonnee (wallet) te openen, te leren hoe de blockchain werkt en hoe u transacties kunt verwerken. Als juwelier adviseer ik u vervolgens om BitCoin te gaan accepteren als betaalmiddel. Als u geen webshop heeft kunt u gewoon uw klanten het unieke nummer of de QR-code van uw wallet doorgeven – zo simpel is het. Een goede wallet is Coinbase.

Mocht u wel een webshop hebben, dan kunt u betalingen accepteren via het Nederlandse Mollie. Bij Ace Juweliers werken wij met het Amerikaanse BitPay, een van de grootste partijen in de wereld. Mocht u de smaak helemaal te pakken hebben en wilt u toch op persoonlijke titel BitCoin en andere cryptocurrencies gaan kopen, dan raad ik aan dit te doen via de exchange Kraken.

Reageren op deze column is mogelijk door een e-mail te sturen naar alon [at] oakconsultancy.com of te bellen naar Oak Consultancy, tel. +31202602100. Aanvullende informatie is ook beschikbaar op OakConsultancy.com.”