25th column for trade magazine De Juwelier – Het Nieuwe Luxe

7 03 2019

This is my fifth year that I have the honor to write in every publication of Dutch trade magazine De Juwelier and therefore the first column for 2019 for this magazine is my 25th edition.

You can find every single article in PDF format on the Oak Consultancy page.

I have decided to start 2019 with the most imporatant consumer group: the millennials. I named the article in Dutch: The New Luxury. Personally I am a huge sneaker fan since my early childhood. And, I still collect sneakers today, especially Nike Air Jordan I shoes. I am fascinated that today kids all over the world collect them too, even though Michael Jordan stopped playing basketball for over 15 years now. Because I collect sneakers I read up a lot about it and therefore one of my regular destinations is Highsnobiety. Their white paper about their target group fascinated me so much, it inspired me to write this column.

To download the PDF, please click here.
This issue got launched 1 March 2019 in physical format and this is the text in Dutch:

25th column for Dutch trade magazine De Juwelier

“Het Nieuwe Luxe”

Sinds de komst van het internet wordt de ondergang van traditionele retail voorspeld. Al jaren wordt het nieuwe detailhandel voorspeld te gaan plaatsvinden in 2020. De luxe industrie lijkt echter dit jaar al aan de beurt. De eerste tekenen aan de wand voor The New Luxury werden het afgelopen jaar langzaam zichtbaar. Millennials zijn volledig tot bloei gekomen en dicteren de trends in consumentengedrag. Waar luxe vroeger draaide om hoge prijzen, exclusiviteit, vakmanschap en status, draait het nieuwe luxe om het horen bij een stroming, gedachtengoed en een community.

Highsnobiety.com is een van de toonaangevende websites voor de nieuwe generatie consumenten. Een smaakmaker zo u wilt. Kunt u raden wat volgens deze website de top 10 merken zijn van The New Luxury*? Toen ik moest raden had ik er maar vijf van de tien goed. Twee daarvan waren makkelijk. Ze bestonden een aantal jaar geleden niet, maar zijn inmiddels niet meer weg te denken uit het modebeeld: Off-White en Yeezy. Millennial-merken pur sang! Hierna had ik drie merken op mijn lijstje staan die het al een aantal decennia lukt te evolueren in dezelfde richting als de nieuwe generatie van luxe consumenten: Nike, Louis Vuitton en Prada. Deze merken zijn altijd blijven innoveren en gaan met hun tijd mee. Tot mijn verbazing waren de overige vijf merken in dit ranglijstje traditionele, oude merken: Balenciaga, Gucci, Calvin Klein, Raf Simons en Stone Island. Zelf dacht ik meer aan hippe namen als Supreme, BAPE (A Bathing Ape), Diamond Supply Co. (niets te maken met onze branche), KITH en het Nederlandse Patta.

Hoe lukt het gevestigde merknamen om zich te ontworstelen aan het stoffige imago en deze nieuwe generatie van consumenten aan zich te binden, als het draait om gedachtengoed en sense of belonging? Het paradigma van luxe verschuift van exclusiviteit naar inclusiviteit. Vroeger was luxe elitair, voorbehouden aan slechts enkelen. Toegang werd verleend door pure en koude monetaire middelen. Je moest vermogend zijn om het te kunnen aanschaffen, omdat hoe exclusiever, hoe luxer het was. Het nieuwe luxe is meer democratisch. Vandaag is luxe een lifestyle, een stroming, een gedachtengoed. Dus luxe wordt gekoppeld aan style hebben. Geld alleen is niet langer genoeg. In de taal van de millennials: ben je cool of niet!?

Het Nieuwe Luxe staat ook symbool voor een andere beweging: street style. Luxe is casual geworden. Het tegenovergestelde van formeel en statig. Het is geïnspireerd door de skate-stijl, door hiphop, en is vele malen minder pretentieus. De gevestigde merknamen die dus wél in de top 10 voorkomen hebben het beste van beide werelden. Ze bieden daadwerkelijk vakmanschap, kwaliteit en kunnen bogen op een rijke historie. Tegelijkertijd hebben ze dit weten te vertalen naar de democratische lifestyle van de inclusieve millennials.

Weet u wie Virgil Abloh, Takashi Murakami, Hiroshi Fujiwara en Alex Monopoly zijn? Niet schrikken als u ze niet kent. Ik ken ze bij toeval. Zoals ik al eerder liet doorschemeren ben ik gek van sneakers, en deze heren hebben in het verleden met Nike samengewerkt aan exclusieve limited editions. Dit zijn de culturele leiders van millennials. Ze zijn doorgebroken van een subcultuur in de mode, een niche, tot mainstream. Virgil Abloh, oprichter van Off-White, is tegenwoordig creatief directeur van Louis Vuitton. Takashi Murakami is een kunstenaar – en er is geen luxemerk dat niet met hem wil werken. Hiroshi Fujiwara is een muzikant en oprichter van Fragment Design, maar tegenwoordig vooral bekend als de godfather van street style. Zijn talent ligt in het herkennen van iconische designs om die vervolgens een moderne twist te geven. Een remixer van luxe noem ik hem. Recentelijk heeft hij dit ook gedaan met horloges van Zenith en TAG Heuer. Ik raad u aan de namen van deze heren eens te Googlen en hun achtergrond en designs te bestuderen.

De kritieke succesfactor om de aandacht te grijpen van millennials is het product, maar even belangrijk is het verhaal er achter. Het moet authentiek en oprecht zijn, en als het van hoge kwaliteit is mag er ook best een hogere prijskaartje aanhangen. Dat is ook democratisch! Wij bij Ace proberen altijd te evolueren en te innoveren. Wij waren in 2007 de eerste luxejuwelier die online begon te verkopen. Omdat wij wisten dat de nieuwe consument hier behoefte aan had. Ik heb een aantal jaar geleden in De Juwelier een artikel geschreven over maatschappelijk verantwoord ondernemen. Wij zijn daar niet gestopt. Vorig jaar hebben wij een horlogeband gemaakt die volledig plantaardig was: de bovenkant is van natuurlijk hout en de onderkant van natuurlijk kurk. Omdat vegan niet cool klinkt hebben wij het een andere naam gegeven: Contemporary Luxury. Wat doet u om uw zaak en dus merknaam te laten aansluiten bij Het Nieuwe Luxe?

Reageren op deze column is mogelijk door een e-mail te sturen naar alon@oakconsultancy.com of te bellen naar Oak Consultancy, tel. 020-2602100. Aanvullende informatie is ook beschikbaar op OakConsultancy.com.

* Bron: Whitepaper The New Luxury by Highsnobiety – https://www.highsnobiety.com/p/the-new-luxury-whitepaper-highsnobiety/



1st column for trade magazine Jeweline – 2019 is groen

6 03 2019

After having written 24 columns in the last four years for Dutch trade magazine De Juwelier I have also been asked to write columns for another Dutch trade magazine Jeweline. I am very honored to do so and this magazine has a different angle and tone-of-voice. So, my columns will be again totally unique and different subjects. This magazine is started by an elegant lady and the editor-in-chief is another elegant lady, so the magazine has also a total different touch & feel. I have chosen to write my first column also in line with this feminine elegance.

To download the PDF, please click here.
This issue got launched 1 March 2018 in physical format and this is the text in Dutch:

First column by Alon Ben Joseph for Dutch trade magazine Jeweline

“2019 is groen”

Pantone, dé autoriteit op het gebied van kleuren, heeft 2019 uitgeroepen tot het jaar van Living Coral (PANTONE 16-1546). In onze branche is 2019 echter onmiskenbaar het jaar van groen – Emerald Green om precies te zijn. Bij juwelen vertaalt dit zich naar het gebruik van groene edelstenen. Bij horloges zien we véél groene wijzerplaten – en zelfs kasten die groen uitslaan…

De kleur groen heeft over het algemeen positieve connotaties. Het is de kleur van de natuur, van de lente. Het is fris en vers, de kleur van hoop, vrede en de toekomst. In deze turbulente (economische) tijden hebben wij juist behoefte aan rust, puurheid en vrede om ons heen. Wellicht dat we daarom zoveel groen zien? Uiteraard is groen ook gewoon een prachtige kleur die goed combineert met andere kleuren en past bij verschillende outfits.

In de wereld van haute couture is de kleur groen al enige tijd sterk in opkomst. De juwelenbranche volgt de mode vaak op gepaste afstand, en langzaam maar zeker sijpelt deze trend dan ook door. Tijdens BaselWorld 2018 zagen wij al een aantal vooraanstaande juwelenhuizen prachtige stukken presenteren met groene edelstenen zoals opalen, toermalijnen, smaragden (terug van weggeweest) en jade (uiteraard al eeuwenlang immens populair in China). Dit jaar tijdens de januari editie van VICENZAORO werden er alom juwelen gepresenteerd in een scala van groentinten. De absolute koningin: diepgroene smaragd.

Nanis Reverso Ring

De juwelen- en horlogebranche zijn nauw aan elkaar verwant, al is men in de wereld van fijnmechanica van oudsher iets meer behouden. Toch kunnen ook de serieuze horlogemakers niet achterblijven. Tijdens de 29e editie van de Salon International de la Haute Horlogerie (SIHH) afgelopen januari in Genève werd dan ook een ware explosie van groene wijzerplaten gepresenteerd. Een groot deel hiervan was bovendien gevat in een bronzen kast.

Een chic horlogemerk kan natuurlijk niet erkennen dat het meegaat met zoiets simpels als trends. Nee, groene wijzerplaten en bronzen horlogekasten worden gebruikt omdat dit historisch verantwoord is. We leven in een gigantische retro-fase en oude designs worden met veel fanfare opnieuw gepresenteerd. Het frappante is alleen dat de eerste bronzen horloges slecht twee decennia geleden op het toneel verschenen. Waarom zijn ze nu dan zo immens populair? Omdat de retro modellen er in het brons nog meer vintage gaan uitzien. En een mooie bijkomstigheid is dat de kleur van de kast mooi groen uitslaat. Dit past natuurlijk weer perfect bij de wijzerplaat!

IWC Pilot Mark 18 Bronze

De titel van deze column kan natuurlijk ook verwijzen naar de symboliek van de kleur: groen als ecologisch verantwoord bezig zijn. Heeft u al als juwelier nagedacht hoe uw bedrijf en u groener kunnen worden? Bij Ace Juweliers recyclen wij onze pakketten, scheiden we al ons  afval en hebben we alle lampen vervangen voor LED-licht. Afgelopen jaar hebben wij een ecologische horlogeband ontworpen, gemaakt van hout en kurk. Dit jaar werken wij aan een nieuwe versie welke gemaakt is van 100% gerecycled plastic wat is opgevist uit de oceaan. De definitieve kleur is nog niet bepaald, maar na het schrijven van deze column hebben wij niet veel keus vrees ik…

Op de officiële Facebook pagina van Jeweline hoor ik graag hoe uw groene evolutie verloopt!

Reageren op deze column is mogelijk door een e-mail te sturen naar alon@oakconsultancy.com of te bellen naar Oak Consultancy, tel. 020-2602100. Aanvullende informatie is ook beschikbaar op OakConsultancy.com



24th column for trade magazine De Juwelier – Waarom robots nooit menselijk zullen worden

22 11 2018

My last column for 2018, my 24th concecutive one for trade magazine De Juwelier is about the hottest topic of 2018: robots, artificial intelligence and humans.
You can find every single article in PDF format on the Oak Consultancy page.

For the 6th column in 2018, I have decided to write about my facination with technology, society and singularity. I have read all books written by Yuval Harrari and that got me really thinking. Although I have a start-up where we develop algorithms and use machine learning, I took a helicopter view on this topic and wondered if robots will take-over. Read my conclusion in Dutch in this article translated from Dutch: “Why robots will never become human”.

To download the PDF, please click here.
This issue got launched 16 November 2018 in physical format and this is the text in Dutch:

24th column by Alon Ben Joseph for trade magazine De Juwelier

“Waarom robots nooit menselijk zullen worden”

Wist u dat in Silicon Valley de kinderen van de top van Google, Apple, Facebook en Microsoft naar scholen gaan waar digitale apparaten als smartphones en tablets verboden zijn? Wij leven in zeer turbulente tijden waarin machines het langzaam lijken te winnen van mensen. Waarin de mensheid heel langzaam robotiseert. Ook in onze branche zien wij die tendens opkomen. Na twee zware jaren lijkt het of BaselWorld een genadeklap heeft gekregen. Veel merken hebben om uiteenlopende redenen de beurs na 101 jaar opgegeven. Het voornaamste argument dat ze opvoeren is dat de consument door digitale media geen behoefte meer heeft aan een oubollige fysieke beurs.

Na decennia van succes en groei begon het de laatste jaren bij BaselWorld te rommelen. Bezoekersaantallen daalden, en voor veel kleinere exposanten bleken de kosten niet langer op te wegen tegen de baten. Een (voorlopig?) dieptepunt werd eerder dit jaar bereikt toen de machtige Swatch Group aankondigde niet langer aanwezig te zijn op de aankomende editie. Met 17 merken, waaronder Omega, Breguet en Longines, was dit natuurlijk een enorme aderlating! In hun kielzog hebben merken als Raymond Weil en Corum ook aangegeven niet meer te exposeren. Vele anderen zullen zich inmiddels ook achter de oren krabben.

Een dergelijke tendens speelt niet alleen bij BaselWorld. Recentelijk gaven Audemars Piguet en Richard Mille aan zij ná 2019 niet meer op de SIHH Geneve zullen exposeren. Hun reden? Nu zij de distributie meer en meer in eigen hand nemen achten zij een beurs die zich voornamelijk richt op professionals in de branche van afnemend belang; liever richten zij zich direct tot de eindconsument. Veel juweliers twijfelen nu of het bezoeken van deze beurzen nog wel de moeite waard is.

Er is dus iets gaande in de branche. Maar is het zo dat u, mijn gewaardeerde collega, niet meer naar vakbeurzen wil? Wilt u geen producten meer voelen en beleven voordat u besluit of u het opneemt in uw winkelcollecties? Wilt u geen biertje drinken met uw collega’s en vrienden op het plein – ook zijn de prijzen belachelijk? Wilt u de laatste nieuwtjes niet meer horen? Wilt u niet door de hallen struinen om nieuwe merken ontdekken en inspiratie op te doen? Wilt u niet horen hoe uw collega juweliers het doen aan de andere kant van de wereld?

Ik wel! Ik hou van beurzen. Ook al worden de meest vooraanstaande vakbeurzen steeds kleiner, ik zal ze zeker blijven bezoeken. Persoonlijk contact met leveranciers, collega’s, vrienden en journalisten is voor mij onmisbaar, net als het in de hand (en om de pols!) hebben van de nieuwste producten. Ik word nu eenmaal niet snel verliefd vanaf een PDF presentatie en een aansluitend bestelformulier in Excel.

Met mijn andere bedrijven ben ik al jaren bezig met databases, Big Data, algoritmes, Machine Learning en kunstmatige intelligentie. Een paar weken na het uitbreken van de ‘BaselWorld crisis’ heb ik het boek ‘Homo Deus’ van Yuval Harari gelezen. In het toekomstbeeld wat daarin wordt geschetst spelen deze zaken een enorme rol en dit zette mij aan het denken. Als de grote luxemerken een fysieke beurs opgeven omdat ze van mening zijn dat ze dezelfde verkopen kunnen genereren door middel van digitale manieren, dan lijkt het hek van de dam. Achten de merken ons juweliers überhaupt nog wel nodig? En nog een stap verder, wat is onze toegevoegde waarde als straks een algoritme de smaak van de klant perfect weet te vertalen naar de juiste suggestie, welke vervolgens immer resulteert in een verkoop? Wat onderscheidt ons straks nog van deze ‘robots’ uit de toekomst, welke sneller en beter kunnen denken dat wij zelf, die meer empathie hebben, en nooit moe of chagrijnig zijn?

Klinkt dit als wazige toekomstmuziek? Bedenk dan eens dat merken als Jaeger-LeCoultre nu al experimenteren met geautomatiseerde chatbots op Facebook. De vragen die zij kunnen beantwoorden zijn weliswaar nog vrij basaal, maar straks weten we niet meer wie we aan de telefoon hebben – een mens of een machine!

Na nog langer peinzen realiseerde ik mij dat hoe sneller wij als samenleving digitaliseren, des te meer wij behoefte hebben aan echt, fysiek, contact. Face-to-face gesprekken waar gelachen, gehuild en omhelst kan worden. Hoe globaler de wereld wordt, des te meer wij ook behoefte hebben om ergens bij te horen. Wij hebben behoefte aan een identiteit, en identiteit wordt ontleend aan cultuur.
De dikke Van Dale (ja, de papieren versie) geeft als definitie voor cultuur: ‘het geheel van geestelijke verworvenheden van een land, volk enz.; = beschaving: eetcultuur, wooncultuur’. Volgens Wikipedia is de definitie: ‘In enge zin is cultuur een ambacht, kunst, religie en wetenschap (zoals literatuur, architectuur), gewoonten en gebruiken in een gebied, de kleding, vrijetijdsbesteding en voedselvoorziening’.

Dat is nou precies de reden waarom de leiders van de Digitale Wereld in Silicon Valley en masse hun kinderen naar scholen sturen zonder digitale schermen. Scholen waar er nog krijtborden gebruikt worden om op te schrijven, omgangsvormen geleerd worden, kinderen leren dingen te maken met hun handen en buiten spelen. Omdat cultuur samen gemaakt en geleerd wordt, in de échte wereld, waar alle zintuigen gebruikt worden. Iets wat robots niet kunnen.

Reageren op deze column is mogelijk door een e-mail te sturen naar alon@oakconsultancy.com of te bellen naar Oak Consultancy, tel. 020-2602100. Aanvullende informatie is ook beschikbaar op OakConsultancy.com.



23rd column for trade magazine De Juwelier – Waarom is retro zo in?

5 10 2018

Although I feel that I am not a real writer, I really enjoy writing columns for trade magazine De Juwelier. This is already my 23rd column in a row for them.
You can find every single article in PDF format on the Oak Consultancy page.

For the 5th column in 2018, I have decided to write about my passion for vintage items. I started wondering why I love designs from the 1960s so much and decided to dedicate my column to that topic titled in Dutch: “Why is retro so in?”.

To download the PDF, please click here.
Magazine got launched 5 October 2018 in physical format and this is the text in Dutch:

23rd column by Alon Ben Joseph Oak Consultancy for De Juwelier Magazine

“Waarom is retro zo in?”

Ondanks dat ik zelf geboren ben in 1979 en getypeerd kan worden als een jaren 80 kind, ben ik altijd gek geweest op designobjecten uit de zestiger jaren. Tijdens de transitie van mijn tienerjaren naar mijn studentenjaren aan het eind van de jaren 90 verfijnde mijn persoonlijke smaak en voorkeuren, maar mijn bewondering voor horloges, auto’s, meubels en muziek uit de jaren 60 bleef overeind. Ik dacht dat het misschien zou overgaan, maar inmiddels leven wij in de jaren 10 van een nieuw millennium en ik ben nog steeds gek van die ontwerpen. Ik ging bij mijzelf te rade waarom dat was en of ik de enige was die zo bezeten is van ‘oude’ ontwerpen.

Het zal u niet ontgaan zijn: vintage en retro zijn enorm booming. Dit geldt voor kleding, meubels en natuurlijk horloges. De trend is niet bepaald nieuw en lijkt al zeker 10 jaar gaande. Er zijn geen strak omkaderde definities voor de term vintage, maar zelf hanteer ik de stelregel dat alles wat minimaal 25 jaar oud is bestempeld kan worden als zodanig. Retro is voor mij de moderne tegenhanger: klassieke en bewezen ontwerpen, maar nieuw geproduceerd. Heeft u meegeteld? Dit betekent inderdaad dat objecten uit mijn jeugd dus ook al vintage zijn. Ik word langzaam oud…

Vintage

Waarom is vintage zo populair? Ik heb hier lang over nagedacht en veel over gesproken met vrienden. Laten we voor het gemak horloges als voorbeeld nemen. Ik denk dat de volgende factoren een rol spelen;

–      Er zullen allereerst nooit méér horloges uit een bepaald productiejaar komen. Het worden er hooguit minder. De zeldzaamheid van een vintage horloge zal alleen maar toenemen. Zeker wanneer deze wordt afgezet tegen de toenemende vraag!

–      Het doen van de juiste aankoop vereist vaak daarnaast een zekere mate van kennis en een goed oog. Het vinden van het juiste model, in de juiste uitvoering en in de juiste staat, is een uitdagende jacht. Het horloge is de trofee.

–      Elk vintage horloge is bovendien uniek. Het draagt een geschiedenis met zich mee waarvan de sporen in meer of mindere mate zichtbaar zijn. Dat deze geschiedenis vaak onbekend is maakt het alleen maar spannender. Het staat de eigenaar toe af en toe weg te dromen over alle spannende avonturen die het horloge heeft beleefd in lang vervlogen tijden.

–      In algemene zin heeft men in tijden van onrust en crisis vaak behoefte aan stabiliteit en grijpt men vaak terug naar klassieke waarden en subtiliteit. Een oud horloge dient hierbij als tastbare herinnering aan een tijd waarin alles beter en simpeler was.

–      Tot slot koopt men ook vaak en graag horloges die in de eigen jeugd onbetaalbaar waren. Een horloge uit het geboortejaar is natuurlijk helemaal charmant!

Retro

Naast vintage zijn ook retro horloges zijn zeer in trek. Gezien de populariteit van vintage is dit makkelijk te verklaren:

–      De opmars van vintage is natuurlijk bij de producenten zelf niet onopgemerkt gebleven. Het is natuurlijk heel verleidelijk om op deze trein te springen door oude ontwerpen opnieuw in productie te nemen, al dan niet met aangepaste techniek.

–      Daarnaast zijn vintage horloges in veel gevallen schier onbetaalbaar geworden. Bovendien zijn niet alle oude horloges zijn even robuust en dus geschikt voor dagelijks gebruik. Om over waardedaling bij schade nog maar niet te spreken! Een moderne retro-versie vormt dan al snel een aantrekkelijk alternatief.

–      Als laatste kan vintage kan best een beetje intimiderend zijn. Hoe weet men dat alles nog helemaal origineel en juist is?  De enige manier om hier 100% zeker van te zijn is door een nieuw horloge te kopen. Natuurlijk bij de officiële dealer!

Tot slot wil ik met een scherpe noot eindigen: misschien zijn vintage en retro wel zo populair omdat er simpelweg weinig goede nieuwe designs uitkomen. Misschien wordt er niet baanbrekend ontworpen? Als ik nadenk over wat ik echt een prachtig ontwerp vind dat uitgekomen is in de afgelopen drie decennia, met de potentie om een verzamelaarsobject te worden, dat moet ik heel stevig nadenken. Na diep gegraven te hebben, zijn dit mijn suggesties: Aston Martin DB9 (2004), iPhone 5 (2012), ​Nike Free Flyknit (2012). Uiteraard kan ik niet anders dat eindigen met een horloge. Mijn suggestie is de Urwerk UR-103 (2003).

Mijn iconen

Wat zijn mijn favoriete vintage objecten vraagt u? Ik heb hieronder een lijstje gemaakt. Ik ben benieuwd naar welke ontwerpen en objecten u als iconisch beschouwd!

Horloges

–      Breitling Navitimer (1952): een calculator aan de pols van piloten. De mooiste is de uitvoering van 1969;

–      Omega Speedmaster (1957): misschien wel beste chronograaf ooit en in 1969 natuurlijk het eerste horloge op de maan;

–      Heuer Carrera (1963): dit horloge ademt  racerij en is bijzonder gebalanceerd qua design;

–      Heuer Monaco (1969): de eerste vierkante chronograaf, een echte stijlbreuk voor die tijd;

–      Omega PloProf (1970): een waar ‘form follows function’ polshorloge.

–      Casio G-Shock (1983): het ultiem robuuste digitale horloge;

–      Swatch (1983): Wat mij betreft geen uitleg nodig. Ik heb er nog steeds honderden in mijn privé collectie!

Reageren op deze column is mogelijk door een e-mail te sturen naar alon@oakconsultancy.com of te bellen naar Oak Consultancy, tel. 020-2602100. Aanvullende informatie is ook beschikbaar op OakConsultancy.com.



22nd Column for De Juwelier Magazine – Loopt de klok nog wel rond?

27 08 2018

I have had the honor to write columns the last three years, six each year. This is already my 22nd column for trade magazine De Juwelier. You can find every single article in PDF format on the Oak Consultancy page.

How do you visualize time? do you see time circular or digital? After contemplating about this subject, I did some research and found disturbing info that Millenials ofton do not know how to read round clocks. So, I have decided that for the fourth column of 2018, my 22nd column for the magazine.

To download the PDF, please click here.
Magazine got launched 25 August 2018 in physical format and this is the text in Dutch:

“Loopt de klok nog wel rond?”

U vraagt zich vast af waar ik naartoe wil met deze quasi-filosofische titel. Voordat ik daar op inga wil ik u graag verzoeken om na het lezen van de volgende zin uw ogen te sluiten en iets te visualiseren. Hoe ‘ziet’ u de tijd met uw ogen dicht: analoog of digitaal? En, wat was het antwoord? Ik zelf zie de tijd rond. Ik visualiseer de tijd circulair, dus als een klok. Zelfs als ik de tijd digitaal waarneem vertaal ik die naar wijzers op een wijzerplaat. Dit doe ik sinds ik een kind ben, ondanks dat ik sinds 1983 zowel Swatch als G-Shock polshorloges draag.

Eerlijk gezegd heb ik jarenlang niet bij deze wetenswaardigheid stil gestaan. Ik nam simpelweg aan dat iedereen de tijd zo voor zich zag. Inmiddels ben ik echter al ruim negen jaar een trotse oom van vier nichtjes en neefjes, en nu zij wat ouder zijn valt het mij op dat zij de tijd helemáál niet zien zoals ik. Ze zijn opgegroeid met schermen. Digitale schermen. Schermen waarop tijd wordt weergegeven door een rij cijfers gescheiden door dubbele punten.

Toen ik 22 maanden geleden zelf vader werd ben ik hier echt over gaan nadenken. Onze kleine was nog maar één maand oud toen hij zijn eerst horloge kreeg – een Flik Flak. Hij roept nu al ruim een jaar naar mij terwijl hij wijst naar zijn eigen pols: “Pappa, tick tock, on!”. Alhoewel de tijd aflezen nog wat lastig blijkt, gloeit papa natuurlijk al van trots. Jong geleerd is oud gedaan.

De laatste jaren ben ik ook in onze eigen winkels gaan kijken naar het gedrag en de behoefte van de kinderen van onze klanten. Hebben zij een horloge om, willen ze een horloge om en, nog belangrijker, kunnen ze wel überhaupt wel de tijd aflezen van een ronde klok met wijzers? En tot mijn verbazing merk ik toch dat het niet meer standaard is dat kinderen tussen 4 jaar en 6 jaar oud klok kunnen kijken!

Ik ben daarom op onderzoek uitgegaan. In de Engelse media vond ik een aantal artikelen die mijn observatie en vermoeden deden bevestigen. Een interessant artikel van WorldTempus magazine deelt twee opmerkelijke situaties uit het Verenigde Koninkrijk:

–      Er zijn meerdere scholen in Groot-Brittannië die klokken uit de examenklassen verwijderen omdat studenten geen klok kunnen lezen en daardoor stress krijgen.

–      De 28-jarige Britse reality TV-ster, Joey Essex (mij volslagen onbekend, maar met 3,4 miljoen Twitter volgers en nog eens 1,6 miljoen op Instagram blijkbaar populair), heeft bekend dat hij moeite heeft met analoge tijd. Dit weerhoudt hem er echter niet van om een volledig gouden Rolex te dragen.

Nou, hier schrok ik wel even van. Blijkbaar leren scholen in het Verenigd Koninkrijk kinderen niet meer om klok te kijken. Vervolgens vinden ze het een oplossing om klokken te verwijderen uit de lokalen om de stress en verwarring die deze veroorzaken te verminderen. Dan is er een 28-jarige ‘ster’ die de tijd amper kan aflezen van zijn 18-karaat gouden horloge.

Ik zal eerlijk zijn, in deze laatste situatie is het glas voor mij wel halfvol: gelukkig zijn horloges nog wel statussymbolen. Er is hoop voor ons juweliers…

Bovenstaande heeft mij wel verder aan het denken gezet. Het is logisch dat kinderen meer gewend zijn aan digitale tijdbronnen. Ze zien ze letterlijk overal: naast het bed van hun ouders, op telefoons, op tablets, in auto’s, op computers, op TV, in de keuken op minimaal twee of drie apparaten, etc. Maar zou het echt zo zijn dat scholen (en ouders!) in Europa kinderen niet meer leren analoog de tijd te lezen? Ik heb nog geen schoolgaande kinderen, maar ben heel benieuwd hoe jullie ervaringen zijn. Hangen er in Nederland nog wel overal analoge klokken? Leren peuters nog wel op de peuterschool met een houten klok de tijd? Ik begin bezorgd te raken. Als vader, maar ook zeker als juwelier.

Als wij in Nederland, net zoals in het Verenigd Koninkrijk, scholen laten verzaken kinderen analoge tijd te leren lezen, hebben wij als juweliers (vooral in het middensegment en het hogere segment) straks een groot probleem. Tenzij wij bereid zijn alleen maar kwartshorloges en smartwatches te verkopen, zal over een of twee generaties geen behoefte meer zijn aan prachtige handgemaakte, analoge, mechanische uurwerken. Zij zullen hetzelfde lot beschoren zijn als het zakhorloge: uit de mode raken en ergens achterin een lade verstoffen. Is het een idee dat wij juweliers collectief scholen wandklokken doneren? Gastcolleges geven op scholen? Meteen mooi stukje marketing, toch?!

Reageren op deze column is mogelijk door een e-mail te sturen naar alon@oakconsultancy.com of te bellen naar Oak Consultancy, tel. 020-2602100. Aanvullende informatie is ook beschikbaar op OakConsultancy.com.

* Bron: http://en.worldtempus.com/article/events/arts-and-culture/editorial-your-childrens-education-could-be-slowly-killing-watch-brands-25897.html